Zachodnia część wyspy El Hierro

Zachodnia część wyspy, zwana La Dehesa, to odludny obszar – spotkać tu można jedynie pasterzy wypasających kozy. Suche, strome stoki, po których hula wiatr, pola zastygłej lawy i wysokie klify nie wyglądają przyjaźnie, są jednak na swój sposób zachwycające.

Playa de Verodal

Zaledwie 6 km na zachód od Pozo de la Salud leży plaża Verodal, która nie bez powodu cieszy się sporym zainteresowaniem. Spokojna zatoczka, cień rzucany przez mieniące się wieloma kolorami wulkaniczne wzgórze oraz piasek o niespotykanym czarno-czerwonym odcieniu sprawiają, że jest jednym z najbardziej malowniczych miejsc na wyspie, a przy okazji także jednym z najlepszych na plażowanie. Podczas kąpieli konieczne jest zachowanie szczególnej uwagi, nawet jeżeli woda w zatoczce wydaje się spokojna – na północnym wybrzeżu silne prądy morskie i niespodziewane wysokie fale nie są niczym zaskakującym. Na zgłodniałych plażowiczów czeka doskonale przygotowane miejsce na piknik i grill (jest nawet drewno!), trzeba jednak pamiętać, że w pobliżu plaży nie ma żadnego sklepu czy baru. Na miejsce prowadzi asfaltowa droga, zaczynająca się przy hotelu w Pozo de la Salud. Kilka kilometrów za Arenas Blancas należy skręcić w prawo, w oznaczoną, szutrową i niestety wyboistą szosę, która doprowadzi do samej plaży.

Ermita Virgen de los Reyes i okolice

Na zachodzie wyspy, w rejonie zwanym La Dehesa, stoi urokliwe białe sanktuarium, w którym jest przechowywana statuetka Virgen de los Reyes Matki – patronki El Hierro. Jest to najważniejsze miejsce na wyspie i zarazem cel licznych pielgrzymek mieszkańców. Ku czci Madonny raz na cztery lata odbywa się słynna fiesta, Bajada Yirgen de los Reyes. Do sanktuarium można dojechać zarówno od południa, jak i od północy. Jadąc od strony Valverde lub La Restingi, najlepiej skierować się na El Pinar i skręcić w drogę na Faro de Orchilla (przez El Julan). Najprostsza trasa z El Golfo wiedzie przez Sabinosę, Playa del Verodal w kierunku Faro de Orchilla. Obydwie drogi są bardzo dobrze oznakowane.

Cudowne przybycie Virgen de los Reyes

W zimie 1545 r. pasterze wypasający kozy w zachodniej części wyspy, zwanej La Dehesa, spostrzegli żaglowiec zbliżający się do Punta de Orchilla. Nie byłby to nadzwyczajny widok, gdyby nie fakt, że żaglowiec kilkakrotnie próbował odbić od brzegu i odpłynąć na zachód, jednak za każdym razem zmieniający się wiatr kierował statek w stronę wyspy. Tak mijały najpierw dni, potem tygodnie i miesiące – żeglarze niestrudzenie usiłowali odpłynąć, a wiatr nieustannie kierował ich w stronę lądu. W końcu nastał czas, kiedy żeglarze byli zmuszeni przybić do brzegu, aby uzupełnić zapasy wody i jedzenia. W zamian za dostarczenie żywności kapitan zaoferował wyspiarzom posąg Matki Boskiej, który przechowywał na pokładzie. Po krótkiej naradzie miejscowi przystali na propozycję kapitana i 6 stycznia 1546 r., w święto Trzech Króli, doszło do historycznej wymiany. Następnego dnia mieszkańcy ustawili posąg w specjalnie przygotowanej grocie, a statek, tym razem bez problemu, pożeglował w stronę horyzontu. Na pamiątkę tego wydarzenia posąg patronki Hierro jest nazywany Matką Boską od Trzech Króli.

Czytaj dalej

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *